Een koppig verhaal!

Het begon met één ezelin. Molly bracht jaren alleen door bij een droge rivierbedding, vastgebonden in zon, kou en regen, met alleen brood te eten. We leerden haar kennen tijdens hondenwandelingen langs diezelfde rivier — en toen haar eigenaar haar eindelijk aan ons afstond, beseften we dat ze een echt thuis nodig had, geen tijdelijke redding.

Ezels hebben gezelschap nodig om gelukkig te zijn, dus zochten we een metgezel voor haar: Donk. Het was liefde op het eerste gezicht, en sindsdien zijn ze onafscheidelijk. Daarna kwam Coli, een 25 jaar oud voormalig wedstrijdpaard, achtergelaten in een veld met een gebroken geest. Met hulp van sponsors leerde hij weer vertrouwen, en hij bracht zijn laatste jaren door omringd door de kudde die hij had gevonden.

Het idee om ons officieel als vereniging zonder winstoogmerk te registreren ontstond door een tweede Molly — een 28 jaar oude pony die we ernstig gewond aantroffen achter een hek vlakbij. We konden haar niet redden, maar haar naam — toevallig dezelfde als die van onze eerste ezelin — werd deel van de onze. Zo ontstond Asociación Protectora La Manada de Molly, zodat we dit goed konden blijven doen, voor elk dier dat ons daarna nodig zou hebben.